Zaterdagavond 15 oktober 2011. De divisieploeg heeft zijn wedstrijd al achter de rug. Een mooie spannende wedstrijd maar toch verloren, jammer. De A-ploeg zit in de massagekamer om alle vastzittende spieren los te maken en om kleine kwaaltjes te bewerken. Pieterjan komt in vol ornaat, net uit de handen van Karen, in de gang gewandeld. Goed ingetaped en met een lichte brace om. Speelklaar? Bwa, het zal wel lukken! Humbeek is de ploeg die vanavond het vuur aan de schenen komt leggen van VDK Gent. Humbeek is nog steeds puntenloos, VDK Gent zou wel heel graag de 3 punten in eigen rangen houden. De ploeg is bijna volledig op David en Hristo na, Jens Goethals en Benoit Cornette staan in de huppelzone.

VDK blijkt terug geen koude starter te zijn, Humbeek heeft minder last en laat al snel doorschemeren dat ze niet naar Oostakker gekomen zijn om te genieten van “Ghent by Night”. Het belooft knokken te worden. Op TTO1 heeft het jonge VDK de snelle start van de bezoekers al geneutraliseerd, het staat 8-7. VDK is blijkbaar snel warm gedraaid en stevent af op een 5-puntenkloof na 6 correcte services van PJ, 12-7. Een paar schoonheidsfoutjes later zet Tim Humbeek voor een voldongen feit door in 2 tijden de bal knal achter het net te droppen, in de volgende rotatie prompt beantwoord door de Humbeekse setter Bram à la “ik kan dat ook hoor”. Ondertussen klinkt op 16-11 het signaal van TTO2. De 5 à 6 punten voorsprong blijft tot 18-12, waarna het midden van Humbeek plots beter begint te draaien en VDK een aantal foutjes maakt. Op 20-18 houdt coach Bram het even voor bekeken en roept zijn spelers bij hem, met succes want de schwung komt er terug in. Coach Seghers voelt nattigheid op 22-18 en roept op zijn beurt Humbeek tot rust. Het mocht niet baten, op 24-20 serveert Humbeek de bal uit. 25-20.

Gent neemt in de 2^e periode resoluut het heft in eigen handen en stevent af op 8-3. De voorsprong blijft “wisselend constant” waarbij beide ploegen zich laten betrappen op kleine foutjes maar toch telkens het evenwicht weten terug te vinden. We landen bij TTO2 op 16-11. VDK Gent is de betere partij welke de minste foutjes maakt en onder andere door de mindere foutenlast de bezoekers 5 à 6 punten laat nahollen. Eventjes een Humbeeks zenuwtrekje en een lichte aanvaring met SR2 levert hen een gele kaart op. Coach Chris legt op 22-15 de wedstrijd een dertigtal seconden stil maar statistisch gezien is voor Humbeek het kalf al verdronken. De eindstand in de tweede set toont 25-17. 2 – 0 over all, het gaat vlot. Te vlot?

Een opmerking in de tribunes: “Jaja, het zit goed”. Toch opletten van het “derde set syndroom” hoor! Het wordt al snel duidelijk dat de bezoekers energie gehaald hebben tussen de 2 sets in, hun spelwijze wordt agressiever, hun midden wordt sneller, hun aanvallen worden harder. Op TTO1 zitten we op een niet onoverbrugbare achterstand van 5-8 aan te kijken. VDK probeert deze kleine achterstand heel snel dicht te maken, maar dat verhoogt de foutenlast ietwat. Een snelle aanval net uit, een service in het net, het plafond dat af en toe plots te laag hangt, het Humbeekse blok dat goed hangt. Kleine onvolmaaktheden en enkele slordigheidjes zorgen er voor dat we met die 3 punten blijven nahobbelen en met het zicht op TTO2 11-16 op het bord zien staan. De verwoede pogingen van de Gentse aanvallers ten spijt wegen echter niet op tegen het ontketende geweld van Humbeek. Op 16-23 roept Bram zijn team even aan de kant maar dat kan niet verhinderen dat Humbeek de 3^e setbal verzilvert. 18-25.

”Als VDK de drie punten in eigen huis wil houden, zullen ze nu uit hun pijp moeten komen”, hoor ik naast mij mompelen. Een Gentse aanhanger die eerder tegen zichzelf dan tegen de rest bezig was. Enkele startcijfers: 0-1, 1-1, 1-2, 1-3, 1-4. “Dat is geen droomstart om 3 punten te sprokkelen” moet ook coach Bram gedacht hebben toen hij op 1-4 al zijn 1^e TO opeiste. Op een snelle middenaanval na sputtert de Gentse motor, TTO1 wordt geclaxonneerd op 3-8. Gezien Joni last had van een beginnende keelontsteking draaide hij niet meer mee op het gewenste niveau. Coach Bram besloot een berekend risico te nemen en verving Joni door Jens Goethals op stand 3-9. Ondertussen had Duracell konijn Lorenzo nieuwe batterijtjes gestoken en VDK kon terug aan de wedstrijd beginnen. Nou ja, beginnen. Maar de receptie begint beter te lopen, Lo pikt regelmatig zijn puntje mee en als de service van Jens dan de stand van 5-11 naar 8-11 brengt, laat dit al een andere wind door de Wolfput waaien. Dat vindt ook coach Seghers en vraagt zijn eerste TO. Ja ook de servicedruk begint te verhogen, het merendeel van de parameters die onmisbaar zijn voor een overwinning komen terug in het voordeel van VDK, TTO2 geeft 15-16 op de bordjes. Vanaf dan begint het bijna traditioneel geworden spelletje “haasje over”. Op 21-19 soupeert coach Seghers zijn 2^e TO op, VDK bouwt langzaam verder aan de voorsprong. Humbeek probeert nog alles wat het in zijn mars heeft, en deels met goed resultaat. Op 24-23 last Bram een laatste kleine pauze in, de 2^e TO. De eerste setbal voor VDK is ineens de goede, een poging tot dropballetje belandt in het VDK blok en valt voor de voeten van de Humbeekse spelers. Eindstand 25-23 en wedstrijd gespeeld, 3-1.

De ontgoocheling druipt van de bezoekers af maar als we mogen kiezen, geven we toch de voorkeur aan het ontplofte gejoel van de volledige VDK aanhang. Het was niet gemakkelijk, laat ons dat duidelijk zijn. Het is de verdienste van de volledige ploeg die terug getoond heeft dat ze waard zijn om aan te treden in de liga B, een ploeg die toont dat ze er zijn voor elkaar.

Er wordt de volledige liga B een weekje rust gegund. De eerstvolgende wedstrijd die op het programma staat voor de VDK jongens is een verplaatsing naar het Limburgse VC Helios Zonhoven op zaterdag 29 oktober 2011, aanvang van de wedstrijd om 20u30. Laat de afstand u niet tegen houden om uw team aan te moedigen. Zonhoven ligt in een zeer groen natuurgebied welke je rustig kan gaan verkennen of genieten van de gezonde lucht met een uitgestippelde wandeling in de Wijers. Allen naar Zonhoven dus, het is er gezond en je kan uw ploeg aan het werk zien, aanmoedigen, de overwinning binnen halen hopelijk. Tot dan.