Woensdagavond 2 november 2011. Sinds geruime tijd staan de zenuwen van het Gentse bestuur en de medewerkers hoog gespannen. Een meevaller waar het Gentse A-team van VDK Gent Heren keihard voor gewerkt heeft, een hoogdag in het Gentse heren volleybal gebeuren. Wat is de oorzaak van die gespannen zenuwen? Het onderwerp bij uitstek de recentste weken: Noliko Maaseik komt op bezoek naar de Wolfput in het kader van de heenwedstrijd voor de kwart finale van de Beker van België. Je zou voor minder zenuwachtig worden!

Moet daar wel een verslag van gemaakt worden? Bwa neen, geen verslag. Een paar indrukken moeten ruim voldoende zijn, er is immers in de pers genoeg over verschenen. Noem het “nagenieten”.

Opvallend het contrast tussen de Gentse spelers en de Gentse medewerkers, de spelers straalden rust uit, ondervonden geen druk en zagen er elk op zich naar uit om de wedstrijd te starten. Met de glimlach. Elke ploeg die aantreedt in eender welke competitie gaat die competitie aan om voor de volle winst te gaan. Als je echter een onmogelijke opdracht aanvaardt (spelen tegen een Europese topploeg) en die onmogelijke opdracht (winnen) lukt niet, moet je daardoor met druk op de schouders spelen? Resoluut neen! En zo hadden alle spelers en de coach het correct ingeschat.

Over naar de medewerkers. Druk druk druk. Zit me jasje goed, zit me dasje goed? De foyer goed volgelopen, over naar de ingang. Man man man, lang geleden dat we nog zo veel “bussen” zagen neerstrijken in het portaal van de Wolfput. De Engelse term hiervoor is “queuing” en staat heel simpel voor “wachtrij”. En een wachtrij was er, tot op de parking bij momenten. Er werd plots georganiseerd, getrieerd zeg maar: “VDK kaarten en andere vrijkaarten langs hier!” en “Betalende langs daar!” schalde er vrolijk door het portaal. En ja, het liep vlot. Maar polsen dat we gezien hebben, polsen! Nog nooit zo veel bandjes over de tafel zien schuiven. En het was met de glimlach.

Ondertussen was de wedstrijd al ruim op gang getrokken, VDK Gent staat warempel voor op de Europese topploeg. Maar dat is niet van belang, wel héél leuk voor de spelers en de talrijk opgekomen bezoekers. Noliko Maaseik walst niet over de Gentse ploeg, de Gentse jongeren spelen mee, en hoe! Overal tevreden gezichten in het nochtans niet uitbundige publiek. Dat VDK Gent zich wil tonen is een feit, en dat doen ze goed, dat doen ze met de glimlach. Je ziet de jongens groeien, lachen en juichen telkens ze een Maaseikenaar stoppen of als ze zelf een geslaagde aanvalactie afronden. Ze verdienen een wedstrijd als deze.

Speelt Noliko op zijn best? Ze laten alvast 2 basispionnen rusten maar of dat een verzwakking is? Een ploeg van dergelijk allooi heeft aan de kant nog een evenwaardige ploeg staan, geen reserveploeg. Speelt Noliko op 105 % van zijn kunnen? Moet dat? Hun opdracht luidt heel simpel: winnen! De Bekerfinale is in hun budget 2011 – 2012 ingecalculeerd, wees daar maar zeker van. Mocht VDK Gent voorsprong opbouwen van Maaseik? Jazeker, ons kent ons immers en hun zelfkennis reikt ver genoeg om te weten dat “even het gashendeltje open zetten” voldoende zou moeten zijn om de Gentse voorsprong ongedaan te maken. En coach Vital en coach Bram? Die keken er naar en zagen dat het goed was, met de glimlach.

We zouden haast de setstanden vergeten! De wedstrijd duurde 1 u en 20 minuten over 3 sets. We klokten af op 21 – 25, 20 – 25 en 18 – 25. Vergelijkende reclame mag toch tegenwoordig? Als je ziet dat Noliko Maaseik in de competitie Liga A op VC Argex Duvel Puurs een set pakt met 7 – 25, zijn de Gentse cijfers nog zo slecht niet. Maar we moeten eerlijk blijven, de prioriteiten in de competitie liggen hoger voor Noliko Maaseik dan een kwart finale tegen VDK Gent. Geef toe, het was toch reclame voor het Gentse volleybal.

De terugwedstrijd Noliko Maaseik – VDK Gent gaat door op zondag 4 december 2011 om 16.00 u in de Lotto Dôme te Maaseik en NIET op woensdag 7 december.