Zondagnamiddag 4 december 2011. Nog één verplichte maar aangename uitstap in het verhaal van de beker van België. VDK Gent trekt naar Maaseik voor de laatste wedstrijd in de Beker van België 2011 – 2012. Realistisch als we zijn, vertrekt de ploeg en entourage richting Limburg om daar een zeer logische lap van 3 – 0 om de oren te krijgen. Maar niet de uitslag is belangrijk, de belevenis des te meer.

Na dik anderhalf uur “fietsen” komt het sportcomplex “Lotto Dôme” in het vizier, een indrukwekkende polyvalente sporttempel. Onze aandacht gaat uiteraard ineens naar het gedeelte waar Noliko Maaseik zijn wedstrijden pleegt af te haspelen, een natte droom van menig volleybal liefhebber.

We hadden het al gelezen op de site van Noliko Maaseik, VDK Gent was proefkonijn voor de ingebruikname van het nieuwe, geautomatiseerde ticketsysteem dat door deze topploeg was geïnstalleerd. Je kan de tickets on line bestellen, deze worden dan naar uw huisadres opgestuurd. Je kan de tickets on line bestellen, die via elektronische mail in uw “postvak in” laten bezorgen en dan zelf uitprinten. Je kan ze uiteraard ook daar ter plaatse aanschaffen. Elk ticket is voorzien van een unieke barcode welke de gegevens van de wedstrijd bijhoudt, uw zitplaats, kortom alle gegevens die relatief zijn aan de door u aangekochte tickets. Voor deze testsessie was de inkom uiteraard gratis, mocht er eens iets mis gaan! Maar er ging niets mis, ons ticket even onder de scanner houden en we kregen onmiddellijk “groen licht”. “Ga maar”, vertelde ons de zeer vriendelijke man.

Eens binnen herken je zo deze zaal welke je al ettelijke keren virtueel bezocht hebt en welke je al vele malen gezien hebt naar aanleiding van live verslaggeving op een of andere volleybal minded sportzender. De realiteit overtreft echter ruim het al dan niet flikkerende scherm, een wow-gevoel overviel ons en we schuifelden ietwat onwennig richting de ons toegewezen zitplaats, kwestie van te weten hoe het voelde om daar te zitten. Aangezien er nog ruim tijd restte om het geheel eventjes te verkennen, gingen wij op speurtocht.

Rondneuzend en vol bewondering voor deze accommodatie lopen we nog Gentse bekenden tegen het vege lijf, vergezeld van enkele bestuursleden van Noliko Maaseik. Gezien we bij “deze bende” horen, kregen wij van de Noliko medewerkers prompt een gouden armband omgebonden met de nodige uitleg van wat deze armband zoal voor u kan betekenen. Mmmmm, mooi vooruitzicht om zo van de wedstrijd te genieten.

Tijd voor de toch altijd imposante openingsceremonie in de Lotto Dôme, licht uit, spots aan. “Gelijk de echte” komen onze spelers een voor een op het terrein gevolgd door de sympathieke vedetten van Noliko Maaseik. Tijd voor de wedstrijd nu.

Bijna in de nok van het complex, verduisterd met hier en daar paarse lichtaccenten vindt je de VIP lounge. Een lange muur / balustrade scheidt ons van de zitplaatsen, onbelemmerd zicht op het terrein, ja op de volledige zaal. Om de 75 cm staat uitnodigend een hoge barkruk  en die uitnodiging slaan we niet af. We vleien ons neer en steunen met de ellebogen, volledig relaxed, op de balustrade. Vijf seconden later: “cavaatje meneer, cavaatje mevrouw?”. Ja dus! Eéntje per set, gelukkig geen vijfsetter! Zalig.

De wedstrijd was zoals verwacht 3 – 0, setstanden 25 – 15, 25 – 7 en 25 – 14. De eerste set hebben we mogen meedoen, de tweede set gaf Maaseik volleyballes (door hun blok kreeg je geen glas water, verre van een volleybal!). De derde set speelde Noliko terug relaxed, ze waren toen immers mathematisch zeker dat ze nog een ronde door gingen in de Beker.

Het was plezant. Felicitaties aan het bestuur van Noliko Maaseik trouwens. Zéér sympathieke mensen die terecht trots zijn op wat ze met dit sportcomplex gerealiseerd hebben, met eigen medewerkers. Van harte!